ทำไมผู้หญิงถึงเข้ามาในวงการทำเบียร์คราฟท์มากขึ้น

ตั้งแต่ยังเด็ก ฉันเป็นเด็กที่ลุยๆ ชอบแคมป์ปิ้ง ตกปลา ล่าสัตว์กับพ่อ ชอบเล่นกีฬา แม้จะไม่ได้เก่งเป็นพิเศษก็ตาม ฉันอยากเป็นคน “แข็งแกร่ง” และไม่อยากถูกมองว่าเป็นผู้หญิงที่ต้องอยู่ในกรอบคำว่า “ผู้หญิงควรเป็นแบบนี้”

เสียงซ้ำๆ ในหัวว่า “อันนี้ของผู้ชาย” “อันนี้ของผู้หญิง” ตามฉันมาจนโต และลากยาวเข้ามาในโลกของการต้มเบียร์ และอุตสาหกรรมเบียร์

ฉันเริ่มทำโฮมบริวเพราะฉันรักเบียร์ และลึกๆ ฉันอยากพิสูจน์อะไรบางอย่าง
 ใช่ ฉันเป็นคนต้ม ไม่ใช่แฟนฉัน
 ใช่ ฉันชอบ Double IPA
 ใช่ ฉันทำงานในอุตสาหกรรมที่พร้อมจะตั้งคำถามกับฉันตลอดเวลาได้

ผู้หญิงรักเบียร์ได้
ผู้หญิงต้มเบียร์ได้
ผู้หญิงจัดการแข่งขัน สร้างโรงงาน บริหารการตลาด จัดเทศกาล และยืนหลังบาร์ได้
และผู้หญิงสามารถเป็นหลายอย่างพร้อมกันได้ แม้จะต้องทำในส้นสูงก็ตาม

อุปสรรคสำคัญคือสิ่งที่เรียกว่า
 “กำแพงที่มองไม่เห็นของความเคารพ”
 ผู้หญิงต้องปีนข้ามกำแพงนี้ก่อนจะได้เข้าร่วมบทสนทนา ในขณะที่ผู้ชายบางคนเดินผ่านเข้าไปได้ทันที โดยไม่ต้องพิสูจน์อะไรเลย

อุตสาหกรรมเบียร์ไม่ใช่ที่เดียวที่เป็นแบบนี้
ผู้หญิง คนผิวสี คนไม่ไบนารี และ LGBTQIA+ ต้องเผชิญกับกำแพงนี้ในทุกสายอาชีพ

การแบ่งปันความรู้ การไม่กีดกัน และการใช้ภาษาที่ครอบคลุม
ช่วยทำให้สนามแข่งขันเท่าเทียมขึ้น
ทำให้คลับฉลาดขึ้น แข็งแรงขึ้น และ…เบียร์อร่อยขึ้น

การเปลี่ยนคำในประกาศรับสมัครงานจาก “ยกของหนัก 150 ปอนด์” เป็น “สามารถเคลื่อนย้ายอุปกรณ์ได้”
ดูเหมือนเล็กน้อย แต่ช่วยเปิดโอกาสให้คนจำนวนมากไม่ตัดตัวเองออกตั้งแต่ต้น

พื้นที่ที่เปิดรับอย่างตั้งใจ
ทำให้คนรู้สึกปลอดภัย
รู้สึกว่าตัวเองเป็นส่วนหนึ่ง
และนั่นคือรากฐานของ “ชุมชน” ที่แท้จริง

สิ่งที่ผู้หญิงในวงการพูดตรงกันคือ
เราต้องการเห็นผู้หญิงและคนชายขอบในบทบาทผู้นำมากขึ้น
เพราะเมื่อผู้คนเห็นตัวเองสะท้อนอยู่ในอุตสาหกรรม
อุตสาหกรรมนั้นจะเติบโตอย่างยั่งยืน

เบียร์ไม่เคยเป็นของผู้ชาย
ไม่เคยเป็นของวัฒนธรรมใดวัฒนธรรมหนึ่ง
เบียร์เป็นของทุกคน

ถ้าเราเข้าหากันด้วยความอยากรู้ ความเข้าใจ และความเมตตา
กำแพงที่มองไม่เห็นเหล่านั้นจะค่อยๆ พังลง

“จงระวังกำแพงที่คุณเผลอสร้างขึ้น
 และจงตั้งใจดึงมันลง
 เพราะมีที่ว่างสำหรับทุกคน”

และนั่นแหละ…
 คือ “เรื่องของผู้หญิง”
 ที่ฉันภูมิใจมาก